Achter de kas
uit Huisverraad / opgenomen in de bloemlezing Je bent mijn liefste woord (Anne Vegter)
Het is nu donker genoeg.
Niemand nog, ook wij
verdwijnt zo dadelijk
dromt in een schemer
een ander samen,
haakt ons droge handen ineen.
Voel maar, niets groeit.