Emma van Hooff, De waanzin partituur
Atlas Contact, 2026

 

 

De waanzinpartituur is een verwarrende, benauwende roman over een dochter die is opgenomen in een inrichting en daar probeert duidelijk te maken dat het haar moeder is die haar gek heeft gemaakt. Emma van Hooff trekt de lezer steeds dieper de waanzin in.

Het is proza met de grenzeloosheid van poëzie, soms erudiet en samenhangend, dan weer herhalend en van de hak op de tak. Irritant ook, bij vlagen – deze taal is zo grillig, dat het voor mij moeilijk was echt met Ammie mee te voelen.

Emma van Hooff sleurt je mee op het meedogenloze ritme van Am, een jonge vrouw die is opgesloten in een psychiatrische inrichting. Tijdens een groepssessie met de andere patiënten daalt ze af naar haar verleden. Am wil maar één ding: de lezer ervan overtuigen dat niet zij, maar haar moeder op haar stoel in de kring thuishoort. Met grote vaart neemt ze ons mee in haar monoloog over een moeder die haar dochter zo klein mogelijk wil houden, haar geen enkele vrijheid gunt. Maar is Am wel te vertrouwen als verteller?